Ειδίκευση του Ειδικού Παιδαγωγού Τα επαγγελματικά Πρότυπα Συνεργασία παιδαγωγού τάξης- ειδικού παιδαγωγού Δρ. Αλέξανδρος Παπάνης ΕΕΠ I στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης

Θεμελιώδεις Αρχές-Θεσμικό Πλαίσιο
Άρθρο 3 του Ν. 3699/2008: Παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και με δυσκολίες μάθησης λόγω:
αισθητηριακών, νοητικών, αναπτυξιακών και γνωστικών προβλημάτων
ψυχικών και νευροψυχικών διαταραχών
αναπηριών όρασης, ακοής, κινητικών προβλημάτων, διαταραχών ομιλίας
ειδικών μαθησιακών δυσκολιών όπως δυσλεξία, δυσαναγνωσία, δυσορθογραφία, ελλειμματική προσοχή, αυτισμός, υπερκινητικότητα
ΔΕΝ εντάσσονται μαθητές με χαμηλή σχολική επίδοση λόγω γλωσσικών ή πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων

Θεμελιώδεις αρχές επαγγελματικής Δεοντολογίας – Στόχοι
1. Προώθηση εξατομικευμένης μάθησης 
2. Στήριξη – Ενθάρρυνση και Παροχή καλά συντονισμένων υπηρεσιών
3. Διάγνωση των εξελικτικών σταδίων και της εικόνας ωριμότητας του κάθε παιδιού:
α) Παρατήρηση των αρχικών και τελικών σταδίων του μαθητή. 
β) Αξιολόγηση της «εξέλιξης» που παρουσιάζει.
γ) Επιβράβευση. Η επιβράβευση θα πρέπει να παρέχεται και στα παιδιά με χαμηλή νοημοσύνη ανεξάρτητα αν παρουσιάζουν αργό ρυθμό εξέλιξης.
4. Συγκατάθεση του παιδιού για έναρξη της παρέμβασης από τον Ειδικό Παιδαγωγό. 
Πάμπολλες έρευνες σε όλο τον κόσμο κατέδειξαν ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί με επιτυχία οποιαδήποτε παρέμβαση χωρίς την συγκατάθεση του ιδίου του παιδιού. Το κίνητρο που έχει ένα παιδί για αντιμετώπιση των μαθησιακών του δυσκολιών θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στη διαδικασία της παρέμβασης.
5. Συγκεκριμενοποίηση της κατά περίπτωση δυσκολίας και εστίαση σε αυτήν. 
Με τον τρόπο αυτό η μαθησιακή δυσκολία μπορεί να κατανοηθεί ακριβώς από όλους όσους ασχολούνται με το παιδί. Παράλληλα επιτυγχάνεται ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα αντιμετώπισης με συγκεκριμένους βραχυπρόθεσμους στόχους. 
6. Ο τρόπος διδασκαλίας των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες θα πρέπει επιπρόσθετα να λαμβάνει υπόψη τη ψυχοσύνθεση του παιδιού. Ο Ειδικός Παιδαγωγός παίζει σπουδαίο ρόλο όχι μόνο στη μεταφορά γνώσης, αλλά και στο «ξεκλείδωμα» των συναισθημάτων του παιδιού μέσα από τη διαδικασία της μάθησης.
7. Συμβολή της περιβαλλοντικής επίδρασης (οικογένεια, σχολείο). Ο Ειδικός Εκπαιδευτικός αποτελεί το συνδετικό κρίκο σχολείου και οικογένειας. Είναι αυτός που θα συμβουλέψει, θα στηρίξει και θα καθοδηγήσει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Είναι αυτός που θα ενημερώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα για το μαθησιακό επίπεδο που βρίσκεται το παιδί τους, για τα στάδια εξέλιξης του. και για τους τρόπους αντιμετώπισης των μαθησιακών δυσκολιών του παιδιού 
8. Απενεχοποίηση των γονιών για την κατάσταση του παιδιού τους. Χρειάζονται περισσότερη ενημέρωση και στήριξη γύρω από το πώς η ποιότητα της σχέσης «γονέα-παιδιού» μπορεί να αξιοποιηθεί, βοηθώντας την υγιή γνωστική και συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού τους.
9. Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς, ο Ειδικός Εκπαιδευτικός τους συμβουλεύει για το πώς να ανιχνεύουν μαθησιακά ή άλλα γλωσσικά προβλήματα και με ποιες μεθόδους και στρατηγικές θα μπορούσαν να βοηθήσουν και να στηρίξουν το παιδί μέσα στην τάξη τους.

Χαρακτηριστικά μαθητών με ειδικές ανάγκες
1. Σοβαρές παραβάσεις κανόνων ή και παραβιάσεις των δικαιωμάτων των άλλων σε τέτοια συχνότητα, ώστε να δυσχεραίνεται η αναπτυξιακή τους πορεία. 
2. Δυσκολία προσαρμογής στο κοινωνικό περιβάλλον - δυσκολίες στη μάθηση
3. Προβλήματα συμπεριφοράς όπως ανυπακοή, ευερεθιστικότητα, επιθετικότητα, ανάμιξη σε καβγάδες. Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια αυτών των προβλημάτων, τόσο πιο σοβαρή κρίνεται η κατάστασή τους.
4. Ανώριμες μορφές σκέψης, εγωκεντρισμός, δυσκολία λεκτικής έκφρασης των αρνητικών συναισθημάτων τους, που όμως τα εκτονώνουν με πράξεις.
5. Αδυναμία επίλυσης προβλημάτων, ειδικά στα πλαίσια των κοινωνικών καταστάσεων. Αδυναμία παραγωγής πολλών πιθανών λύσεων.

Προτεινόμενες Διδακτικές Στρατηγικές
1. Επικέντρωση στα θετικά χαρακτηριστικά του μαθητή και ενίσχυση των θετικών συμπεριφορών του μέσω των ενισχυτών (αμοιβές, χαμόγελο, έπαινοι). 
2. Συζήτηση με τον μαθητή για τους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους του μαθήματος.
3. Καλλιέργεια της ενθάρρυνσης, της εμπιστοσύνης και της αυτοπεποίθησης του μαθητή.
4. Δημιουργία κανόνων της τάξης, οι οποίοι είναι απόρροια συζήτησης μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. 
5. Οι κανόνες αυτοί είναι γραμμένοι με ξεκάθαρο και θετικό τρόπο, πχ ρίχνω τα σκουπίδια στο καλάθι αντί απαγορεύεται η ρίψη σκουπιδιών στο πάτωμα 
6 Διαμόρφωση μιας συμπεριφοράς που δεν υπάρχει στο ρεπερτόριο του μαθητή. Οι ενισχυτές δίνονται σταδιακά σε κάθε βήμα του μαθητή μέχρι να εδραιωθεί η επιθυμητή συμπεριφορά. 
Παράδειγμα: ένας μαθητής αρνείται να λύσει τις ασκήσεις στο τετράδιο του. Ο δάσκαλος τον ανταμείβει κάθε φορά που ο μαθητής γράφει έστω και μια σειρά με επιδοκιμαστικά σχόλια αναμένοντας να συνεχίσει την προσπάθειά του.
7. Τιμωρία: Αφαίρεση προνομίων, διακοπή θετικών ενισχύσεων, υπερδιόρθωση. Ωστόσο, οι συχνές τιμωρίες οδηγούν σε επιθετική συμπεριφορά, ο μαθητής ενδέχεται να επαναλάβει μια απορριπτέα συμπεριφορά, όταν ξέρει ότι κανείς δε θα τον δει. 
Μαθησιακό Περιβάλλον
1. Συναισθηματική στήριξη – σαφείς στόχοι μάθησης – καλή προετοιμασία (οργάνωση διδασκαλίας) προγραμματισμός δραστηριοτήτων). 
2. Προσαρμοσμένο στις ικανότητες των μαθητών
3. Συνεργατικές συνθήκες μάθησης: επικοινωνία και ενθάρρυνση θετικών διαπροσωπικών σχέσεων.
4. Υποστηρικτικές σχέσεις: α) αποδοχή από συνομήλικους, β) αυτοεπιβεβαίωση γ) μείωση επιθετικών συμπεριφορών.
5. Αίσθημα του «ανήκειν» σε μία φιλική κοινότητα, όπως το σχολείο

Οικοσυστηματική Προσέγγιση
o Τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι το αποτέλεσμα των μη αρμονικών σχέσεων ανάμεσα στο παιδί και το περιβάλλον.
o Οι αντιλήψεις, οι στάσεις και οι ερμηνείες του εκπαιδευτικού στην τάξη για τους μαθητές του αντανακλούν στη συμπεριφορά των μαθητών και τους επηρεάζουν. 
o Χαρακτηρισμοί του τύπου: «προβληματικός», «υπερκινητικός» κτλ μπορεί να είναι το προϊόν των ερμηνειών που κάνουμε για τη συμπεριφορά του μαθητή, οι οποίες μπορεί να διαμορφώσουν σταδιακά την ταμπέλα του «αποδιοπομπαίου τράγου» μέσα στην τάξη.

Διδακτικός Σχεδιασμός-Βασικά Ερωτήματα
Ποιο το σχολικό πλαίσιο;
Ποιοι οι στόχοι και τα προσδοκώμενα αποτελέσματα;
Ποια συγκεκριμένα προβλήματα συμπεριφοράς (είδος- συχνότητα – διάρκεια - ένταση)
Ποια η ηλικία των μαθητών
Ποιο το επίπεδο συνεργασίας με την οικογένεια
Ποιες οι πρακτικές διδασκαλίας-διαφορετικές προσεγγίσεις 
Ποιος ο βαθμός επιπέδου του θετικού κλίματος
Ποια η συνεργασία με τους άλλους εκπαιδευτικούς για την πρόληψη της προβληματικής συμπεριφοράς

Do accents matter? Dr. Alexandros Papanis Democritus University of Thrace School of Engineering, Xanthi

Do accents still matter? Last week Dr Alexander Baratta from the University of Manchester spoke of "accentism", where people are discriminated against because of how they speak, and likened it to racism. In a study, he asked people why they changed their accents and how it made them feel. A third of those questioned said they were "ashamed" about flattening out their accents. But what was the alternative? We all want to get ahead; for the most part, the best way to do that is to "fit in". Still, there is a price, the professor says. Facing the world with a voice that is not your own can "undermine your sense of being".

And perhaps that's right. But it must depend on the level of confidence and self-worth that existed at the outset. Think of all the migrants from years past who tinkered with their names to better enable them to make a success of life in Britain or America. They altered something pretty fundamental and survived with psyche intact. I've written of the friend who christened his children with traditional Asian names, then changed them to completely different British names "to make it easier for them". We are all chameleons when necessary.

Of course accents should not matter. No one should feel compelled to change the way they interact. If they do so because it works to their advantage, that's different. Then it's about choice, not obligation or coercion.

In multiracial, multilingual, multicultural Britain, the answer – as ever – is reasonable accommodation. The responsibility of the listener is to be tolerant, celebratory perhaps, and to adapt when necessary. The requirement on the speaker is to make themselves understood, whatever lilt they choose.
(Hugh Muir, The Guardian)

Elementary Classroom Rules and Management Dr. Alexandros Papanis

Elementary classrooms can become better learning environments when teachers have rules, classroom management skills, and a belief that each child can be successful. Rules help create a predictable atmosphere that limit classroom disruptions and encourage children to use self-control. Children need to be taught that it is their responsibility to make appropriate choices and that they will be held accountable for their actions.

Teachers may decide to establish rules or allow their students to assist in formulating them. Teachers who involve their children in the rule making process contend that students are more likely to follow them. One way to involve students in forming rules is to have them brainstorm as a class or in small groups why they come to school and their goals for learning. Then ask them to name rules that will help them achieve their goals. Write their ideas on the board. If a child states a rule negatively, such as, “Don’t come to school late,” ask how it could be stated in a positive way. Below are some examples.
Come to school on time.
Bring what you need with you.
Listen to the teacher.
Follow directions.
Be kind to others.
Use manners.
Work hard.
Do your best.
Keep your hands and feet to yourself.
Follow playground rules.
Then assist them in consolidating their list into three to five basic rules, such as:
be prepared;
be respectful;
be productive; and
be safe.
After the rules are decided upon, you may want to have the students sign a copy of them and display them. Review and define each one as needed. Students are more likely to follow the rules if they are clearly stated and understood, and if classroom management procedures are in place and followed.
Some examples of procedures or routines that need to be explained, practiced often and followed consistently:
what to do upon entering the classroom;
what signal will be used to get their attention(see 25 Ways to Obtain Children’s Attention in a School Setting);
what to do when a signal is given;
what to do when it is group time;
what to do if they want to speak;
what to do if they need to use the restroom;
what to do if they need to sharpen their pencil;
what to do when they need help;
what to do when they are finished with their work;
how to line up;
how to walk in the hall;
what to do in the cafeteria;
what to do if a visitor is in the classroom;
what to do if the teacher is not in the room;
what to do when the fire alarm rings; and
what to do before being dismissed.
In addition, listing the schedule for the day helps children know what to expect.
Here is an example of a teacher’s management plan for individual students:
First infraction: Name on board.

Second: Student writes down the rule that he/she broke.

Third: Student looses ten minutes of recess

Fourth: A parent is called or a note is sent home for the parent to sign and return.

Fifth: The student is sent to the principal.
When deemed appropriate provide choices. For example: if a child does not stay on task and complete his work, you could say, “Do you want to finish it during free time or recess?” Or, if a child is being disruptive, you could say, “Would you like to sit in the “thinking” chair or at your desk with your head down?” (see “Love and Logic Basics”). When given a choice, students tend to feel respected and are more likely to comply. However, allow only a short time for the choice to be made and if the child does not choose, make the choice for him/her. As much as possible, have the consequence directly relate to the offense.
After deciding what rules and management procedures you will use, discuss consequences for broken rules. However, allow yourself some flexibility. Consequences for inappropriate behavior need to focus on helping a child learn from his/her mistakes. At times you may want to meet with a child alone and ask him what you could do to help him make constructive choices. Then listen, share thoughts with your student and develop a plan of action.
An idea for classroom management is to put a word on the board such as “responsibility.” When the class does well, a letter is underlined in red, and when they are off task, the red underline is deleted for one letter. When the whole word is underlined in red, the class earns a privilege such as a theme day or viewing a movie. Having the children brainstorm and vote on ideas of what they would like to receive for their exemplary behavior can foster their desire to follow the rules.

Student-centered class, Dr. Alexandros Papanis

As you prepare your lesson, ask yourself what information and skills your students already have and use that to enhance the lesson with student centredness.
For example, in a reading exercise I would create summary statements that develop the sequence of incidents. 
Get students to read the text in groups and place the statements in sequence. As they collaborate on this, you may have to provide guiding questions and direct their interpretation of the text. However, they find the meaning on their own and you guide this with your specialist knowledge. 
Think about lesson planning to get students to do work in groups. Get rid of rows of desks and arrange the desks in groups. Move students around (pair work, groups of three, bigger groups and reporting back to the whole class at stages of the lesson).

That is the methodology. The purpose is to have lessons and classroom management that gets students talking to each other - practicing real English skills.

The teacher must change mindset from standing out the front and telling them what to think, to letting them DO and patrolling the room, checking, monitoring and helping.

Schools are places that teach kids how to make a living, not how to live life

Happiness isn’t often a big topic of conversation in classrooms. Amidst the rush to meet standards, raise test scores, and provide engaging learning experiences, not to mention the daily chaos of students’ lives, many educators don’t have much time to bring up issues around students’ happiness.
But what if students could explore an important life lesson about how to identify and replicate happiness as they’re doing school work? What elements contribute to a happy and healthy society?
A high school in urban Cleveland has taken a unique approach to the so- called "Happiness Project". Led by an ambitious teacher at a low-income school, Melissa decided to test out discussions of happiness with her group of students during advisory time, which meets for 45 minutes each day. 
“They all responded that seeing their friends at school made them happy, but school itself was not making them happy,” she said. “It inspired me to integrate some of that happiness and how to be happy and how to take control over your happiness into school.”
Melissa’s students were constantly asking her why she was smiling, asking her about what she does outside of school. She also felt inspired by teenager Logan's "Talk" in which he describes schools as places that teach kids how to make a living, not how to live life. “Part of what he defined as success was health and happiness,” Melissa said. She wasn’t sure her students knew how to be happy. “It was something I thought might give students a sense of empowerment over their lives,” she said.
One of the hardest, but most rewarding tasks Melissa has been working on this year is helping students to have a growth mindset about their learning. Growth mindset is a term coined by the Stanford psychologist Carol Dweck, who found students who believe they can improve skills through hard work fair better. Some of Melissa’s students had never been told they were smart before. “That was really eye opening for them because they had been told prior that they were in this position and this is where they were going to stay,” she said.

She’s now trying to relate the idea of happiness to that of growth mindset, encouraging students to think about steps they can take to make themselves happier. She’s pushing them to set happiness goals and to imagine happiness as another mindset they can work towards. It’s a slow process, but Melissa is glad it’s a topic that can take some pressure off the many tests 10th graders in Ohio have to take.
Mind/Shift Teaching Strategies

Εφαρμογή των Βασικών Αρχών του Taylor που διέπουν το "Επιστημονικό Μάνατζμεντ" σε δύο σύγχρονες Ελληνικές Επιχειρήσεις. Dr. Alexandros Papanis

Μέσα από την επιστημονική εφαρμογή διαφόρων μεθόδων και τεχνικών και βάζοντας το κατάλληλο άτομο στην κατάλληλη θέση ο Taylor πέτυχε την αύξηση της παραγωγικότητας, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του εισηγητή του ‘Επιστημονικού Μάνατζμεντ’. Αν και η θεωρία αυτή δέχθηκε αυστηρή κριτική, κυρίως από τους υπερασπιστές του κινήματος των ανθρωπίνων σχέσεων, εντούτοις ακόμη και σήμερα δεν είναι λίγες οι επιχειρήσεις που εξακολουθούν να εφαρμόζουν αυτές τις ιδέες. Μια τέτοια επιχείρηση είναι η Καπνοβιομηχανία Καρέλια. Παρά το γεγονός ότι η παραγωγή τσιγάρων είναι πια μια αυτοματοποιημένη διαδικασία, ο ανθρώπινος παράγοντας είναι βασικός. Η επιτήρηση της επεξεργασίας των φύλλων καπνού μέσα σε αυστηρά πειθαρχημένα πλαίσια, η δημιουργία χαρμανιού από την πιστή εφαρμογή επακριβώς διατυπωμένων οδηγιών, ο τεμαχισμός της ογκώδους σε μέγεθος ράβδου κατεργασμένου καπνού σε μικρότερα κομμάτια μέσα από μια σειρά μηχανικών κινήσεων, η τοποθέτησή τους σε φίλτρα στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, καθώς και η εγγύηση της ποιότητας του τελικού προϊόντος από αυστηρά εξειδικευμένους και καταρτισμένους εργαζόμενους, όλα αυτά αποτελούν συνιστώσες του επιστημονικού μάνατζμεντ. Όσο δε αφορά την παροχή κινήτρων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μέσω καλύτερων οικονομικών απολαβών, η εταιρεία πρόσφερε ως πρωτοχρονιάτικο δώρο τον Ιανουάριο του 2014 επίδομα γαλοπούλας ύψους 200 ευρώ ανά εργαζόμενο, ενώ έδωσε bonus 800 ευρώ για όποιον δεν έλειψε ούτε μια ημέρα από τη δουλειά του. (tovima.gr/2-1-2014). 
Στο ίδιο πνεύμα και εφαρμόζοντας τη βασική αρχή του Τευλορισμού για την καθιέρωση της ιδανικότερης και αποτελεσματικότερης μεθόδου επιτέλεσης έργου κυρίως μέσω του επανασχεδιασμού της εργασίας και των εργαλείων η Χαλυβουργία Ελλάδας, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η αειφόρος ανάπτυξη αποτελούν προτεραιότητα για την περαιτέρω εξέλιξη και ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της, πρόσφατα εφαρμόζει προηγμένα συστήματα ελέγχου και χρησιμοποιεί τις πλέον αποτελεσματικές τεχνολογίες (Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές). Έτσι, ελαχιστοποιείται η επιβάρυνση του περιβάλλοντος και διασφαλίζεται η μέγιστη προστασία του προσωπικού των εργοστασίων και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Τέτοιες τεχνικές είναι π.χ. η αντικατάσταση της χρήσης μαζούτ κατά την παραγωγική διαδικασία με φυσικό αέριο, το οποίο είναι φιλικότερο προς το περιβάλλον και η μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας (Χαλυβουργία Ελλάδος, info@hlv.gr).

Βασικές Αρχές Μάνατζμεντ Δρ. Αλέξανδρος Παπάνης Διδάσκων στην Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης

Σε μια εποχή όπως η σημερινή που το κυριότερο χαρακτηριστικό γνώρισμά της είναι η παγκοσμιοποίηση και ο έντονος ανταγωνισμός η αδυναμία μιας επιχείρησης να επηρεάζει η ίδια κατά τρόπο δυναμικό το εξωτερικό περιβάλλον της προς τη συμφέρουσα για αυτήν κατεύθυνση θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την ίδια την επιβίωσή της.
Κάποια από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα σωστού μάνατζμεντ είναι τα εξής:
α) η γενική ορθολογική καθοδήγηση σε έναν Οργανισμό ή Επιχείρηση 
Ο στόχος του μάνατζμεντ σε έναν Κρατικό Οργανισμό οφείλει να είναι προσηλωμένος όχι μόνο στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, αλλά και στη μεγιστοποίηση της κοινής ωφέλειας και όχι μόνο στο κέρδος. 
β) η καθοδήγηση ως απαραίτητο συστατικό για τη διαμόρφωση ενός υψηλού αισθήματος επαγγελματισμού αναφορικά με τη διαχείριση των αλλαγών στο εξωτερικό περιβάλλον. 
Η καθοδήγηση συνήθως γίνεται με κατάλληλες ερωτήσεις, όπως: τι θέλεις (goal), τι συμβαίνει (reality), τι μπορείς να κάνεις (options), τι θα κάνεις (what-when-whom-will).
γ) η αποφυγή της αδιαφορίας του ανθρώπινου δυναμικού ως αποτέλεσμα της έλλειψης πειθαρχίας
Η αδιαφορία μπορεί να προκύψει από την ανάθεση ενός εξαιρετικά μεγάλου ή μικρού όγκου δουλειάς, από την επιφόρτιση με ανούσια καθήκοντα, από τη μη παροχή επαρκών πληροφοριών για την περάτωση κάποιας εργασίας, καθώς και από την εσφαλμένη ανατροφοδότηση σχετικά με την απόδοση. Κατ’ επέκταση, αυτά οδηγούν στην έλλειψη πειθαρχίας, αφού ο κάθε προϊστάμενος του Οργανισμού, ανεξάρτητα από την οργάνωση και το ιεραρχικό επίπεδο που βρίσκεται, δεν καταφέρνει να πετύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα μέσω των ικανοποιημένων συνεργατών του. 
γ) η αποφυγή ενός ασθενούς συστήματος εσωτερικού ελέγχου. 
Ο έλεγχος είναι μια συνεχής λειτουργία που προσπαθεί να διασφαλίσει ότι τόσο οι στρατηγικές όσο και οι πολιτικές του Οργανισμού θα εφαρμόζονται σωστά. Τα μέλη της Διοίκησης είναι επιφορτισμένα με το έργο της σχεδίασης της διαδικασίας εκείνης που θα επιτρέπει τη σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα πρότυπα που έχουν τεθεί (κριτήρια και στόχοι του Οργανισμού), καθώς και με τη διόρθωση των όποιων αποκλίσεων. 
δ) η αποφυγή κακής διαχείρισης ως συνέπεια της απουσίας ενότητας εντολής.
Χωρίς την απλοποίηση της οργανωτικής δομής και των εσωτερικών διεργασιών, τη μείωση του λειτουργικού κόστους, τις ευέλικτες μορφές εργασίας και τη δημιουργία ενός ελκυστικού περιβάλλοντος για τον εργαζόμενο ο Οργανισμός δύσκολα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τη μείωση κονδυλίων 
Από την άλλη, η υπακοή στην οργανωτική πειθαρχία και η δέσμευση στην οργανωσιακή σταθερότητα τείνει να αυξάνεται τόσο, όσο ο αριθμός των διευθυντικών στελεχών που δίνουν εντολές και οδηγίες σε ένα άτομο τείνει στη μονάδα (Archer 1990). Άλλωστε η ενότητα εντολής είναι μια συνεχής ροή εξουσίας που έχει σαν αφετηρία την κορυφή της διοικητικής πυραμίδας και καταλήγει στη βάση της.
την απουσία δίκαιων οικονομικών και ψυχοκοινωνικών κινήτρων προς τους εργαζομένους. 
Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για τη σύνδεση της ποιότητας της εργασίας με την ικανοποίηση των εργαζομένων σε έναν Οργανισμό, όπως ο τρέχων μισθός, οι προαγωγές, η συμπεριφορά των προϊσταμένων, η συμπεριφορά των συναδέλφων, το φυσικό περιβάλλον της εργασίας, η τεχνολογία κ.α. (Herzberg 1966, Oshagbemi 1997 στο Πόζιος 2006). 
Ακόμη, η παρακίνηση προς τους εργαζομένους μέσω της ανάληψης πρωτοβουλιών από τους ίδιους και η δημιουργία άτυπων ομάδων εντός της επιχείρησης επιδρούν ευεργετικά στην απόδοση των ατόμων. 
στ) η οργάνωση και ο αναποτελεσματικός προγραμματισμός, όπου τα μέλη της επιχείρησης οφείλουν να βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση και να επιδιώκουν την από κοινού εκτέλεση μακροπρόθεσμων και βραχυπρόθεσμων στόχων.
Ως γνωστό, ο ορθολογικός και έγκαιρος προγραμματισμός ελαχιστοποιεί τις σπατάλες, και αποτρέπει τη μη αποδοτικότητα του οργανισμού.
Ακόμη, η κατανομή ευθυνών, δικαιοδοσίας και εργασίας τόσο στα επιμέρους τμήματα, όσο και στα άτομα που εργάζονται σε αυτόν –μέσω της λελογισμένης οργάνωσης- αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά ορθού Μάνατζμεντ.