Η φιλοσοφία της Συνθήκης του Maastricht ήταν ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα θα έχει επιτυχή πορεία μόνο αν διασφαλισθεί η σταθερότητα των τιμών στις οικονομίες των κρατών-μελών, μέσω της διατήρησης της δημοσιονομικής ισορροπίας και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.
Παράλληλα έθεσε μια σειρά από περιορισμούς που στόχευαν στην απαγόρευση της νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, στον περιορισμό της χρηματοδοτικής στήριξης των μελών της Ε.Ε. με οικονομικά προβλήματα, και στη γενικότερη αποφυγή της δημιουργίας υπερβολικών ελλειμμάτων (όχι πάνω από το 3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος).
Για κάθε κράτος - μέλος που δεν εκπληρώνει τους ανωτέρω όρους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συντάσσει αξιολογική έκθεση και προτείνει συστάσεις. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, η Συνθήκη προβλέπει μια σειρά από μέτρα που σχετίζονται με τη πολιτική δανεισμού του εν λόγω κράτους, την πληρωμή χρηματικού προστίμου εύλογου ύψους, και την υπό αυστηρούς όρους έκδοση ομολογιών και χρεογράφων (Πατσουράτης & Τάτσος, 2016).
Ωστόσο πέρα από τα ζητήματα της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση προέβλεπε επίσης μια σειρά από οργανωτικά θέματα και ειδικότερα τη δημιουργία τριών πυλώνων:
Ο πρώτος πυλώνας αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα άνθρακα και χάλυβα (ΕΚΑΧ)) και αφορά τους τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη ασκούν από κοινού την ηγεμονία τους μέσω των κοινοτικών οργάνων. Η εφαρμοζόμενη διαδικασία είναι αυτή που είναι γνωστή ως κοινοτική μέθοδος, δηλ. πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έγκριση από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έλεγχος της τήρησης του κοινοτικού δικαίου από το Δικαστήριο.
Ο δεύτερος πυλώνας καθιερώνει την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας. Η πολιτική αυτή επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναλαμβάνουν από κοινού δράσεις στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Στον πυλώνα αυτό η διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι διακυβερνητική και στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ομοφωνία. Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο διαδραματίζουν μικρό ρόλο και το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία σε αυτό τον τομέα.
Ο τρίτος πυλώνας αφορά τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων Η Ένωση αναλαμβάνει κοινή δράση για να παρέχει στους πολίτες υψηλό επίπεδο προστασίας σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι επίσης διακυβερνητικού χαρακτήρα.
Παράλληλα έθεσε μια σειρά από περιορισμούς που στόχευαν στην απαγόρευση της νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, στον περιορισμό της χρηματοδοτικής στήριξης των μελών της Ε.Ε. με οικονομικά προβλήματα, και στη γενικότερη αποφυγή της δημιουργίας υπερβολικών ελλειμμάτων (όχι πάνω από το 3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος).
Για κάθε κράτος - μέλος που δεν εκπληρώνει τους ανωτέρω όρους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συντάσσει αξιολογική έκθεση και προτείνει συστάσεις. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, η Συνθήκη προβλέπει μια σειρά από μέτρα που σχετίζονται με τη πολιτική δανεισμού του εν λόγω κράτους, την πληρωμή χρηματικού προστίμου εύλογου ύψους, και την υπό αυστηρούς όρους έκδοση ομολογιών και χρεογράφων (Πατσουράτης & Τάτσος, 2016).
Ωστόσο πέρα από τα ζητήματα της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση προέβλεπε επίσης μια σειρά από οργανωτικά θέματα και ειδικότερα τη δημιουργία τριών πυλώνων:
Ο πρώτος πυλώνας αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα άνθρακα και χάλυβα (ΕΚΑΧ)) και αφορά τους τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη ασκούν από κοινού την ηγεμονία τους μέσω των κοινοτικών οργάνων. Η εφαρμοζόμενη διαδικασία είναι αυτή που είναι γνωστή ως κοινοτική μέθοδος, δηλ. πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έγκριση από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έλεγχος της τήρησης του κοινοτικού δικαίου από το Δικαστήριο.
Ο δεύτερος πυλώνας καθιερώνει την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας. Η πολιτική αυτή επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναλαμβάνουν από κοινού δράσεις στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Στον πυλώνα αυτό η διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι διακυβερνητική και στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ομοφωνία. Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο διαδραματίζουν μικρό ρόλο και το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία σε αυτό τον τομέα.
Ο τρίτος πυλώνας αφορά τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων Η Ένωση αναλαμβάνει κοινή δράση για να παρέχει στους πολίτες υψηλό επίπεδο προστασίας σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι επίσης διακυβερνητικού χαρακτήρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου