Κατά τον Maslow (1943) οι ανθρώπινες ανάγκες ιεραρχούνται σε πέντε (5) βασικά επίπεδα, με διάταξη από το χαμηλότερο επίπεδο που περιλαμβάνει τις βασικές ανάγκες (πείνα, δίψα κ.α.) και που χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια ικανοποίησης του «εγώ», ενώ τμηματικά ανεβαίνει στις υψηλότερες βαθμίδες όπως στις ανάγκες για ασφάλεια (προσωπικής περιουσίας, υγείας), στις ανάγκες για κοινωνική συμμετοχή (αγάπη, αποδοχή, συμμετοχή στα κοινά), στις ανάγκες για εκτίμηση (ρούχα από γνωστούς οίκους μόδας, ακριβά εστιατόρια) και στις ανάγκες για αυτοπραγμάτωση (το ανώτατο επίπεδο όπου το άτομο βιώνει την απόλυτη ευτυχία, είτε μέσω της επαγγελματικής επιτυχίας, είτε μέσω της δημιουργίας μιας ευτυχισμένης οικογένειας κτλ.). Το ανώτατο επίπεδο της αυτό-ολοκλήρωσης χαρακτηρίζεται από «αλτρουιστικό» πνεύμα και δυστυχώς δεν μπορεί να αντιπροσωπευθεί από υλικά προϊόντα και αγαθά, όπως συμβαίνει στις κατώτερες βαθμίδες (π.χ. τρόφιμα για τις βασικές ανάγκες, συναγερμούς οικίας για την ασφάλεια, λουλούδια ή γλυκίσματα για τις κοινωνικές συμμετοχές, ακριβές αντίκες ή ακριβά ρούχα για την αυτοεκτίμηση).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου